http://fizy.com/#s/3a0n31
Tuluyhan Uğurlu - Geleceğe Yolculuk
Eşyalarını topla Tuğba!
Valizini yaptın mı Tuğba?
Bebek her an gelebilir Tuğba!
Bir kaç haftadır ailemden ve arkadaşlarımdan bunları duyuyorum.
Yapacak o kadar çok şey var ki, elim bir türlü valiz hazırlamaya gitmedi.
Oysaki ne çok severim valiz hazırlamayı.15 dakika da en ince detayına kadar valiz hazırlarım.
Pek severim yolculukları.Hiç önemli değil nereye gittiğim.
Yola çıkalım yeter.
Bu yolculuk, pek diğer yolculuklara benzemiyor ama.
Hayatının değişeceğini bilerek çıkıyorsun yola.
Ne ile, nasıl bir duygu ile karşılaşacağını bilmeden.
Uzun zamandır, yapılacaklar listesi evdeki kara tahtaya yazılıyor, öncelik sıralaması değişiyor.
Aksiyon alınamamış bir sürü iş.
Kafamda milyon soru.
Kendime kızıyorum bir yandan, neden bu zamana kadar bekledim ki diye.
Ve sonra bir yerden başladım.
Oda siparişini verdim.Sonra her şey sıraya giriverdi kendiliğinden.
Demek ki kırılma noktası burada da varmış.
Ertesi gün çok önemli bir sunumun vardır, tek bir slaytın yoktur ortada.
Birden bir nokta bulursun, burdan örersin kurguyu.2 saatte sunumu yazıverirsin.
İşte böyle oldu.
Mobilya siparişini verirken erken gelmesi konusunda kesin onay istedim, aksi durumda başka bir yere yaptıracağımı söyledim.En geç 7 Ocak'ta elimde olacak.
5 ay önce dünyaya gelen kuzen Eliz'den kıyafetler geldi, eksik listesini çıkarttım.
Kıyafet alışverişini halledeceğim bir günde.
Temel pek çok şeyi almama gerek kalmadı.Kuzenleri sağolsun.Duru, Damla ve Eliz :)
Evde, ufak tefek tadilat işleri vardı.Bunlara başladık.
Dairemiz pek büyük sayılmaz, acaba evi değiştirsem mi dedim, aksiyon bile aldım.
Ev baktım internetten.Sonra, evin konumundan dolayı bir kaç yıl daha bekleyebilirim diye düşündüm.
Ve dün gece valizlerimizi hazırladık.
Anne valizi, Baba valizi, Mina valizi.
Eliz'in (5 ay) annesi, Türkan teyzesi ile Mina'nın ilk alışverirşini 19 Aralık'ta yaptık.
Bebek bezi, ıslak havlu, şampuanlar, losyonlar.Tırnak makası bile var.
Bunları da Mina'nın valizine yerleştirdik.
Babayı bir heyecan aldı.
Hala inanamıyoruz bir bebeğimizin olacağına.
Babalar daha geç hisseder ebeveyn olma duygusunu derler.
Ben anne olarak, hala inanamıyorum bebeğimizin olacağına.
Harika bir hamilelik geçirdim.
Ufak tefek sorunlar oldu tabi ki.Negatif şeyleri beynim siliyor hemen.
Çirkinleşmedim,(öyle söylüyorlar:) ağırlaşmadım, çoook kilo almadım. (alıyordum, son 2 ay tatlı diyeti ile gayet kontrol altında her şey)
Dün gece bir çok şeyi hallettiğim ya da sıraya koyduğum için kafam çok rahat uykuya daldım.
Sonra sabah 3 gibi uyandım ve uykum kaçtı.
Ne yapacaktım şimdi?
Her şey sırası ile halloluyordu, ne düşünecektim?
Doğumu düşündüm, doğum anını.
Daha önce bu şekilde detaylı düşünmeye fırsatım olmamıştı.
Fatih'i uyandırıp, bizim bebeğimiz olacak, sorumluluğumuz artıyor, farkında mısın dedim.
Tuhaf bir panik, tuhaf bir heyecan sardı.
Hamileliği çok sevdiğimi farkettim.
Odak noktasıyken, doğumdan sonra bu yer değiştirecekti.Bu muydu beni endişelendiren?
Ya da doğduktan sonra, bir yere gitmem gerektiğinde onu bırakacak olmam?
İşe tekrar başlayacak olmam ve başkasının ona bakacak olması mı?
Sürekli emzirecek olmam mı?
Bana bağlı yaşayacak olması mı?
Şu anda her yere geliyor benimle, güvenli bir biçimde.Bu koruma içgüdüsü mü kaçırmıştı uykumu.
Cevabı hala yok.
Bir endişe sardı işte.
Fatih, her şeyin daha güzel olacağını,dokunabileceğimiz, hissedebileceğimiz bir varlığın ortaya çıkacağını söyledi.
İkimizden bir parça.
İstediğin tatlıyı da yiyebileceksin ayrıca o zaman dedi :)
Orhan Gencebay adını duyduğumda, orman meyveli tart isteyen ben.
Kurabilir miyim sözünü dergide okuduğumda canı kurabiye isteyen ben.
Yemeyen, yiyemeyen yine ben.
Bunu duyduğumda ikna oluverdim.
Evet, her şey çok güzel olacaktı.
Valizleri hazırladıktan sonra, sakin sakin bebeğimizin geleceği günü beklemeye başladık.
Zamanında gelsin diye dua ediyorum.
Bugün 23 Aralık.Eğer sağlık problemleri nedeni ile doğal doğum yapamazsam ve bebek erken gelmezse, bebeğin sezeryan tarihi olabilecek bir tarih.
Yani 1 ay sonra bugün, kucağımda bebeğimle başka bir hayata adım attığımız bir tarih olabilir.
Bakalım, zaman neler gösterecek!
Sevgiyle
dinamikanne
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder